Μια νύχτα

15.03.2017


21 πλέον.
Και μετά από τρία ολόκληρα χρόνια,πιάνω τον εαυτό μου να έχει την ανάγκη να ξανά γράψει κάτι, οτιδήποτε,έστω μια λέξη. Αλλά κάθε φορά που ξεκινούσα να γράψω κάτι,πάντα το μυαλό σταματούσε.
Δεν είχα τι να γράψω,τι να πρωτοπώ ,δεν μπορούσα να βάλω τις σκέψεις μου σε μια σειρά.
Όχι ότι τώρα μπορώ,αλλά είναι μία τόσο όμορφη νύχτα για γράψιμο..
Στο μπαλκόνι του νησιού με τσιγάρο και τον Ed Sheeran να μας λέει για την αγαπημένη του στο τραγούδι "Perfect" και σκέφτομαι πως είναι τόσο ωραίο να έχεις κάτι που να σου δίνει έμπνευση να γράψεις κάτι τόσο όμορφο.
Απλά λόγια,απλά και όμορφα..

Τον τελευταίο καιρό πιάνω τον εαυτό μου νευριασμένο και θυμωμένο μαζί μου,ίσως να'χει δίκιο ίσως να μη μου αρέσει εδώ που ήρθα,αλλά δεν θέλω και να φύγω,έχω γίνει καταθλιπτική και μίζερη,δε μπορώ να βρω ενδιαφέρον πουθενά.
Όσο ήμουν Αθήνα και σπούδαζα είχα την ελευθερία μου,ήμουν εγώ,ήμουν χαρούμενη.
Δε με ένοιαζε τι θα πει κανένας,έκανα του κεφαλιού μου,ήμουν με φίλους και τα πίναμε μέχρι το χάραμα,κάθε μέρα σχεδόν μεθυσμένοι αλλά χαρούμενοι..
Ξαφνικά νιώθω ότι γέρασα.Ότι με πήραν τα χρόνια ..
Έχασα την παιδικότητα μου,την καλοσύνη μου,την όρεξη μου για ζωή.
Σαν να μου στέρησαν την ελευθερία.
Αλλά απ'την μία ξέρω ότι δεν είναι έτσι,όμως έτσι νιώθω.
Και νιώθω αδύναμη να το αλλάξω αυτό.
Είμαι κάπου που δε θέλω,με τον άνθρωπο που θέλω.
;;;;
Κάνω αναγκαστικά μια δουλεία που δε μ'αρέσει αλλά είναι η μόνη μου επιλογή.
και αυτό με χαλάει περισσότερο.
Πριν τη δουλειά το καλοκαίρι ακόμα και εδώ ήταν όλα υπέροχα.
Καλοκαίρι στο νησί,ήλιος,θάλασσα,χαμόγελα και η αγάπη μου.
Τι άλλο να ήθελα; Τότε ήμουν ευτυχισμένη.
Αλλά μες τον Αύγουστο που έπιασα δουλειά όλα ξεχάστηκαν ..
Ξυπνούσα πρωί πρωί για να γυρίσω κουρασμένη το μεσημέρι και να ξανα φύγω για δουλειά για να γύρισω το βράδυ και να γκρινιάζω..
Είμαι κουρασμένη έλεγα,πονάνε τα πόδια μου,η μέση μου,το κεφάλι μου,τα χέρια μου,τα μάτια μου.
Είμαι πτώμα έλεγα,θα πέσω για ύπνο γιατί έχω πρωινό ξύπνημα..
Είχα αρρωστήσει με την ώρα..
Μετρούσα ακόμη και τα δευτερόλεπτα μη και αργήσω στη δουλειά..
Πόση ώρα κάνει ο καφές να ψηθεί,πόση ώρα θα μου πάρει να ντυθώ,πόση ώρα το ένα πόση ώρα το άλλο.
Και έτσι συνήθισα στη γκρίνια μου και τη μιζέρια μου.
Αλλά δεν ήμουν εγώ.
Όλα μου φταίνε ,όλοι μου φταίνε.

Είναι λογικό όμως αυτό;
Από εκεί που ήμουν ξέγνοιαστη σε μία πανέμορφη πόλη και καλούς φίλους να κάνω ότι θέλω ξαφνικά όλα άλλαξαν,σε ένα νησί με την αγάπη μου,χωρίς φίλους και μια δουλειά να απαιτεί να με βάλει σε ένα πρόγραμμα,να μου καθορίζει τι ώρα θα ξυπνήσω και τι ώρα θα κοιμηθώ,να με προγραμματίζει μόνο εκείνη.
Να φοβάμαι να ξενυχτίσω μη και δε ξυπνήσω το πρωί για εκείνη.
Ποιος; Εγώ; Που πριν λίγους μήνες ξενυχτούσα και κοιμόμουν στις 10 το πρωί.

Αυτό ήταν λοιπόν...Δεν υπάρχουν άλλα τέτοια χρόνια,μπήκαμε στο δρόμο της εργασίας μέχρι το τέλος της ζωής μας.
"Πάνε λέει αυτά που ήξερες'' ..Τώρα μόνο δουλειά..
Και αυτό είναι που με φοβίζει...
Πως αυτά τα ξέγνοιαστα χρόνια δε θα ξανά έρθουν..
Όλα αυτά τα εφηβικά παιχνίδια,φύγανε και δε θα ξανά έρθουν.
Μεγάλωσαμε απότομα..
Τώρα ήρθαν οι υποχρεώσεις,οι λογαριασμοί στο σπίτι που ζεις με νοίκι,οι υπολογοισμοί στο τετράδιο για το πόσα έχεις περιθώριο να ξοδέψεις για τον υπόλοιπο μήνα,οι σκέψεις για το τι θα πρέπει να πάρεις αύριο απ'το σούπερ μάρκετ για να μαγειρέψεις..
Μεγαλώσαμε απότομα..




2015.

31.12.2014

2014,μια χρονιά που μας βρήκε μαζί και μόνους.
Εύχομαι αυτή η χρονιά να φέρει ότι καλύτερο για εμένα και εσένα και για εμάς.
Εύχομαι όλες η ευχές μας να γίνουν πραγματικότητα και να ξεχάσουμε όλα τα λάθη του 2014.
Δεν θέλω να κοιτάζω πίσω,δε θέλω να γυρίσω πίσω.
Θέλω αυτή η χρονιά να μας βρει μαζί και να παραμείνουμε μαζί.
Σ'αγαπάω και είμαι μαζί σου,ακόμα και αν είμαστε χιλιόμετρα μακριά.
Είμαι μαζί σου σε κάθε δυσκολία,σε κάθε απόφαση,σε κάθε σκέψη σε κάθε κίνηση..
Είμαι εδώ,πιο δυνατή μέσα από τα λάθη μου,για να διορθώσω ότι χάλασα και να το φτιάξουμε,είτε μαζί είτε χώρια...

Μαθαίνω κάθε νόμο της φυσικής,κάθε θεωρία από τα μαθηματικά,κάθε κείμενο στην έκθεση,κάθε νότα στη κιθάρα και στο αρμόνιο,γιατί είμαι εδώ,μαζί σου,ακόμα και αν δεν.Μου λείπεις,σ'αγαπάω..

Καλή χρονιά σε όλους,εύχομαι τα καλύτερα για όλους,ακόμα και αν μερικοί δεν άξιζαν πράγματα που έδωσα,δεν άξιζαν να ήταν στη ζωή μου,αλλά από τέτοια άτομα μαθαίνουμε ποια είναι τα σωστά..Καλή καρδιά και να'στε χαρούμενοι,αλλά μακριά μου..
Υγεία πάνω απ'όλα και τρέλα..

Υ.Γ : Καλή χρονιά μπουμπουκάκι μου και καλή επιτυχία και μη ξεχνάς...
"Για να πετύχεις τον στόχο σου δε χρειάζεται να τον κοιτάς
πρέπει απλά να είσαι συγκεντρωμένος πάνω του"


Σήμερα


03.03.2014

" Με σκότωσες 100 φορές με τις πράξεις σου και με ρωτάς αν φοβάμαι τον χωρισμό μας; Μπορείς να μου λες ότι θέλεις με λόγια,έτσι και αλλιώς στο μυαλό σου και στη καρδιά σου είμαι μόνο εγώ,το ξέρεις και το ξέρω.Και είναι για πάντα..."

Σήμερα ξύπνησα χωρίς τη σκέψη σου
Σήμερα δεν είχα καθόλου την έγνοια σου
Σήμερα δεν αναρωτήθηκα τι κάνεις και που είσαι
Σήμερα σε μίσησα ,γιατί δε νοιάστηκες 
Σήμερα σε αγνόησα σαν να είσαι σκουπίδι στον δρόμο
Σήμερα γέλασα με την καρδιά μου
Σήμερα χαμογέλασα σε έναν ενδεχόμενο έρωτα
Σήμερα σε σιχάθηκα γιατί θυμήθηκα τι κακό έκανες
Σήμερα δε σε αγάπησα
Σήμερα σκότωσα κάθε σου ανάμνηση
Σήμερα πέθανες για μένα 1000 φορές..

*

09.02.2014

Για μία φορά μόνο,για μία γαμημένη φορά να μείνουμε εδώ ,να βαδίσουμε στον ίδιο δρόμο 
και οχι να ψάχνουμε εξόδους να τρέξουμε μακριά ο ένας απ'τον άλλον.

Εμείς ,είμαστε τυχεροί που είμαστε εμείς

25.01.2014

Ξέρεις κάθε μέρα είναι μια νέα μέρα.
Κάθε μέρα είναι διαφορετική και γεμάτη μαθήματα,ακόμα και το πιο μικρό συμβάν είναι μάθημα για σένα η για κάποιον γύρω σου.
Κάθε νέα μέρα είναι μία απόφαση για κάποιον,είναι μία ευτυχισμένη μέρα για άλλον και άσχημη για κάποιον άλλον.
Όλα είναι τροχός ,και σκοπός αυτού του τροχού δεν είναι να κυλάει ανάποδα ,αλλά προς τα μπροστά 
Αγάπησε τώρα που μπορείς,βρες τη δύναμη να συγχωρήσεις ,και μεγαλύτερη δύναμη να ζητήσεις συγγνώμη, οι καλές πράξεις αποζημιώνονται να το θυμάσαι

Ο,τι σου έχει τύχει στο παρελθόν δεν είναι  λόγος να σου στερεί το παρόν και το μέλλον
Όλα είναι εύκολα,απλά εμείς τα κάνουμε δύσκολα.
Ξέρεις,πολλοί έχουμε χάσει κάτι-κάποιον που πιστεύαμε ότι το θέλουμε.
Αλλά για κάποιο λόγο έφυγε και αυτό θα το καταλάβεις αργά ή γρήγορα,
τα πάντα έχουν ημερομηνία λήξης και τα πάντα αντικαθιστώνται 
Μη στεναχωριέσαι λοιπόν,κάθε μέρα είναι μία νέα μέρα :)

---

11.04.2014

Και στο τέλος της μέρας,όταν είσαι πλέον μόνη σου..
Καταλαβαίνεις πως όλα έρχονται και πάνε
Πως,κάπως έτσι τελειώνουν όλα,όπως τελειώνει η μέρα..
Όλα είναι θέμα χρόνου λένε
Είτε για να έρθει κάτι είτε για να φύγει..
Είναι όμως στο χέρι σου να αντισταθείς σε αυτό που είναι να γίνει;
Όντως μπορούμε να αλλάξουμε κάποια πράγματα και άλλα να τα αφήσουμε έτσι όπως έχουν;
Κάποιες φορές πρέπει να αντιστέκεσαι στα θέλω σου και να κάνεις αυτό που πρέπει και τι θα πει πρέπει; Αφού θέλουμε κάτι..
Κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας,για να αποφύγουμε συνέπειες και συμβάντα που μας φοβίζουν..
Έτσι πάει όμως,δεν ισχύει αυτό που λένε ο,τι στο τέλος μένει αυτό που αξίζει,γιατί εν τέλει δε μένει τίποτα.Κάτι πάντα θα πηγαίνει στραβά και θα χαλάει με κατάληξη να τελειώνει μια κατάσταση
Δεν αρκεί να προσπαθείς,αρκεί να το θέλεις.



Μέθη

27.07.2013

Έχεις φτάσει σε σημείο που πραγματικά δεν ξέρεις τι να πρωτό σκεφτείς; 
Να μη ξέρεις τι θέλεις,τι κάνεις,τι σκέφτεσαι.
Τόσο μεγάλο μπέρδεμα.
Είναι όλα τόσο μπερδεμένα και άνω κάτω στο μυαλό μου.
Δεν θέλω να κάνω ο,τι μου έκαναν ή μου κάνουν.
Και παρ' όλα αυτά τα κάνω τελείως μηχανικά γαμώ το!
Το ξέρω,το βλέπω ο,τι τα κάνω και δεν μπορώ να κάνω τίποτα για να σταματήσω.
Δε θέλω να γίνω κακός άνθρωπος.Μα θέλω να έχω αυτό που θέλω,πάντα!
Προσπαθώ γι' αυτό,παλεύω! Γιατί έστω και κάτι μικρό να ξέρω ο,τι αξίζει θα το δώσω,γιατί έτσι νιώθω και έτσι θέλω να γίνει.
Αγαπάω!
Θέλω!
Νιώθω!
Μπέρδεμα,ακόμα και αυτά που γράφω είναι μπερδεμένα.
Πάλι το ποτό μιλάει,πάλι,πάλι και πάλι.
Δε ξέρω τι γράφω.
Δε ξέρω τι να κάνω !@#$%^&*()_